Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προορισμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προορισμοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 14 Αυγούστου 2013

ΛΕΥΚΑΔΑ

Πράσινο, γαλάζιο, Κάθισμα, Εγκρεμνοί, Πόρτο Κατσίκι, Άγιος Νικήτας, Νυδρί...είναι αυτά που κάνουν μοναδικό το νησί της Λευκάδας. Και βέβαια δεν είναι μόνο αυτά...
Χάρη λοιπόν στην πρόσκληση ενός καλού φίλου είχα την τύχη να επισκεφτώ για 7 μέρες το νησί αυτό του Ιουνίου. Και είναι πολλά αυτά που αξίζει κανείς να δει, αλλά με μια μικρή διαπίστωση και συμβουλή από μένα. Όχι τον Αύγουστο...
Αλλά ας δούμε τι ήταν αυτά που είδα, εντυπωσιάστηκα αλλά και προβληματίστηκα επίσης.
Το μέρος που μέναμε ήταν στους Καρυώτες, σε ιδανική απόσταση θα έλεγα, 2 χλμ. από την πόλη της Λευκάδας μέσα σε ένα μεγάλο κτήμα που οι ιδιοκτήτες του το παρουσίασαν σαν αγροτουρισμό, που όμως απέχει πολύ από κάτι τέτοιο. Η τιμή λογική για Αύγουστο (45 €), όμως με λίγες δυσκολίες σε ανέσεις, ιδίως στο πολύ μικρό μπάνιο και στα άβολα κρεβάτια. Αλλά λόγω της ησυχίας που είχε, της τιμής και της εύκολης πρόσβασης στην πόλη της Λευκάδας ήταν σχετικά ικανοποιητικό.
Η πόλη της Λευκάδας έχει κάποιες μικρές παραλίες όπως του Κάστρου, της Αμμόγλωσσας, της Γύρας, των Μύλων και του Αη Γιάννη, όλες μαζεμένες γύρω από τη λιμνοθάλασσα της.


Δεν θα έλεγα ότι ήταν κάτι το συγκλονιστικό αυτές, μάλλον συνηθισμένες, ίσως στη Γύρα να ήταν η καλύτερη αφού και οργανωμένη ήταν αρκετά καλά και κάποιες ταβέρνες υπήρχαν και γαλαζοπράσινα νερά είχε. Εδώ θα πρέπει να αναφέρω την έκπληξη μου από τις τιμές που συνάντησα στις ταβέρνες της περιοχής. Χταποδάκι στα 15 €, και χωριάτικη σαλάτα στα 8 μάλλον δε συμβαδίζει με την κρίση που συχνά αναφέρουμε... Η παραλία του Κάστρου και της Αμμόγλωσσας είναι κοντά στο κάστρο της Αγίας Μαύρας και προτιμούνται κυρίως από ντόπιους. Στον Αη Γιάννη και στους Μύλους συναντάς κυρίως wind surfers και kite surfers. Αυτή η πολυχρωμία βέβαια είναι που κάνει και το τοπίο μαγευτικό

η παραλία των Μύλων με τους kite surfers. Αριστερά διακρίνονται και οι 4 Μύλοι από τους συνολικά 12 που υπήρχαν στην περιοχή και χρονολογούνται από το 1760.

kite surfers επί τω έργω, η παραλία γεμάτη από αυτούς, αφού από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο βγάζει θερμικούς ανέμους 4-6 μποφόρ.

Η πόλη της Λευκάδας είναι πάρα πολύ όμορφη και εντυπωσιακή αρκεί να την περπατήσεις και ιδίως τα στενά σοκάκια της. Ο πεζόδρομος Ιωάννου Μελά είναι ο πρώτος δρόμος της "βόλτας" που ξεκινάει από τον άγιο Μηνά και καταλήγει στην κεντρική πλατεία με τον άγιο Σπυρίδωνα, όπου εκτός από τα μαγαζιά, τα καφέ και τις ταβέρνες μπορείτε να δείτε και αξιόλογες εκκλησίες, αν και τις περισσότερες μόνο εξωτερικά. 
Ο δεύτερος δρόμος της "βόλτας" είναι ο παραλιακός με τα καφέ, τα μπαρ και τα σοκάκια με τα χαρακτηριστικά ξύλινα σπίτια, επενδυμένα με χρωματιστή λαμαρίνα (αντισεισμικά)
Και οι δυο δρόμοι είναι ιδιαίτερα πολυσύχναστοι, πάντα γεμάτοι με κόσμο, με πολύ κόσμο, με πάρα πολύ κόσμο, τόσο που μερικές φορές να μην μπορείς να προχωρήσεις άνετα. Το πάρκινγκ ιδιαίτερα δύσκολο σχεδόν αδύνατο, εκτός αν αφήσεις το αυτοκίνητο σου αρκετά μακρυά από τις δυο παραπάνω περιοχές και περπατήσεις αρκετά πολύ...
Οι τιμές στις ταβέρνες θα έλεγα ότι είναι αρκετά καλές αλλά είναι αρκετά δύσκολο να εξυπηρετηθείς άμεσα, ιδίως αν προτιμήσεις να πας σε ώρες αιχμής. Έτσι θα δεις αρκετές φορές κόσμο στην ουρά, ιδίως σε καλά μαγαζιά, να περιμένει να αδειάσει κάποιο τραπεζάκι για να καθίσουν και αυτοί.
Οι θάλασσες που αξίζει κάποιος να τις επισκεφτεί βρίσκονται όλες στα δυτικά του νησιού.
Η πρώτη είναι τα Πευκούλια, οργανωμένη σε ένα μέρος της με ωραία αμμώδη παραλία και πεντακάθαρα νερά και πευκοδάσος που φτάνει μέχρι την παραλία. Στα αρνητικά η χρέωση της ομπρέλας (5 €) και το πάρκινγκ (φαινόμενο συχνό σε όλες τις παραλίες αφού τα αυτοκίνητα είναι πολυάριθμα)
Ο Άγιος Νικήτας αμέσως μετά ο πιο τουριστικός προορισμός του νησιού. Τα αυτοκίνητα που βρίσκονται επάνω στον κεντρικό δρόμο σε απόσταση πολλών χιλιομέτρων σου δίνει να καταλάβεις τι συμβαίνει σε αυτόν. Δυστυχώς ήταν αδύνατον να βρω παρκάρισμα σε απόσταση 3 χλμ (!!!) από το χωριό και έτσι δεν μπόρεσα να τον επισκεφτώ.
Αμέσως μετά είναι η αγαπημένη παραλία της Λευκάδας και η πιο κοσμοπολίτικη, οργανωμένη με ομπρέλες, ξαπλώστρες, μπαρ, εστιατόρια. Έχει λευκή βοτσαλωτή άμμο και γαλαζοπράσινα νερά. Χρειάζεται προσοχή όταν φυσάει ο μαΐστρος αφού σηκώνει μεγάλο κύμα.
Στα αρνητικά για εμένα, το πάρκινγκ (την 1η μέρα χρειάστηκε να πληρώσω 6 € για να παρκάρω), η χρέωση της ομπρέλας από ένα μπαρ (4 €) και η μη λήψη wi fi internet, αν και διαφημιζόταν από τα μπαρ αυτό...
Οι διάσημες παραλίες βέβαια της Λευκάδας βρίσκονται πολύ πιο κάτω και δυτικά πάντα. 
Και μιλάμε για τους Εγκρεμνούς μια παραλία 2 χλμ. με εντυπωσιακούς γκρεμούς γύρω της, θεωρείται από τις καλύτερες της Μεσογείου και το τοπίο παραπέμπει μάλλον σε Καραϊβική και όχι σε Ελλάδα.


Στα αρνητικά η απόσταση και η δύσκολη πρόσβαση σε αυτήν, αφού για να φτάσεις σε αυτήν πρέπει να κατέβεις 350 !!! σκαλοπάτια.
Έτσι και εγώ διάλεξα την εύκολη λύση της θάλασσας. Με εκδρομικό καράβι που ξεκινάει από το Νυδρί και κάνει μίνι κρουαζιέρα σε Φισκάρδο και Κιόνια Ιθάκης σε αφήνει στους Εγκρεμνούς 1 ώρα περίπου για μπανιο.


Η επόμενη παραλία, η πιο γνωστή, αφού έχει βραβευτεί σαν η καλύτερη παραλία της Ελλάδας και την έχουμε δει αρκετές φορές σε διαφημιστικές καμπάνιες είναι το Πόρτο Κατσίκι. Μια λευκή λωρίδα αμμουδιάς μπροστά από τον λευκό βράχο με απίστευτα γαλαζοπράσινα νερά είναι πραγματικά παραλία και θάλασσα που πρέπει να την επισκεφτούν όλοι έστω και μια φορά.


Στα αρνητικά του επίσης η πρόσβαση, τα 110 σκαλοπάτια που πρέπει να κατέβεις και ο πάρα πολύς κόσμος που υπάρχει (με πολύ δυσκολία βρίσκεις λίγο ελεύθερο μέρος να ανοίξεις την ομπρέλα σου και να απλώσεις την πετσέτα σου).
Επίσης το καράβι που κάνει την κρουαζιέρα δεν σε αφήνει στην ξηρά αφού υπάρχει απαγόρευση αλλά μόνο στα ανοιχτά για βουτιές. Έτσι δεν αποτελεί λύση ούτε η πρόσβαση από την θάλασσα παρά μόνο η θέα από το καράβι


Από την ανατολική μεριά αξίζει να επισκεφτείς το Νυδρί (αν και η θάλασσα δεν ενδείκνυται πουθενά στην ανατολική μεριά) ενώ νότια είναι ο μεγάλος κόλπος της Βασιλικής που και εδώ επίσης είναι γεμάτη από wind surfers.
Από την ενδοχώρα θα πρέπει να αναφέρω το εξαίσιο φαΐ που έφαγα στην Καρυά, αφού το φρυγαδέλι (συκώτι με σκέπη, σαν σουβλάκι) ήταν μακρά το καλύτερο έδεσμα που γεύτηκα στο νησί.

Και βέβαια θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στα 2 νησιά που ανήκουν στη Λευκάδα και επισκέπτεσαι με την κρουαζιέρα, το Μεγανήσι όπου και η σπηλιά που κρυβόταν το υποβρύχιο "Παπανικολής",



και βέβαια τον ξακουστό Σκορπιό, νησί του Ωνάσση που πριν λίγο καιρό αγοράστηκε για 99 χρόνια από το Ρώσο μεγιστάνα Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ. Στο νησί βρίσκονται οι τάφοι του Αριστοτέλη, του Αλέξανδρου και της Χριστίνας και διακρίνονται το σπίτι του Αριστοτέλη, της Τζάκι, το οίκημα για τους φιλοξενούμενους, το γήπεδο τένις, το ελικοδρόμιο και το οίκημα στην παραλία που πήγαινε η Χριστίνα για μπάνιο.


η θαλαμηγός του Ρώσου μεγιστάνα. Στο βάθος διακρίνεται η ροζ βίλα του Ωνάσση 

Και βέβαια η πρότασή μου φυσικά είναι ΝΑΙ στη Λευκάδα αλλά ΟΧΙ τον Αύγουστο...

Τρίτη 7 Αυγούστου 2012

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΦΑΙΑΣ

Σε απόσταση 11 περίπου χλμ. από την πόλη της Αίγινας και μετά την εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου, σε έναν πευκόφυτο λόφο, βρίσκεται ένας από τους ωραιότερους ναούς της αρχαίας Ελλάδας, ο ναός της Αφαίας.


Όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή μπορεί κανείς να δει από εδώ το ναό του Ποσιδώνα στο Σούνιο και την Ακρόπολη των Αθηνών. Λένε ότι οι τρεις ναοί σχηματίζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο (το ιερό τρίγωνο της αρχαιότητας).

  
Αρχικά πίστευαν ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος στη θεά Αθηνά, επειδή η μορφή της δέσποζε στα δύο αετώματα του ναού. Όμως στις ανασκαφές του 1901 βρέθηκε μία επιγραφή στην οποία αναφέρεται το όνομα της τοπικής θεάς Άφας και έτσι αποδείχτηκε ότι το ιερό ήταν αφιερωμένο στην Αφαία και όχι στην Αθηνά.
Ο ναός που σώζεται σήμερα είναι ο τρίτος που χτίστηκε στην ίδια θέση και χτίστηκε γύρω στο 500 π.Χ.

 
Ο ναός είναι δωρικού ρυθμού, περίπτερος, με 6 κίονες στις στενές πλευρές και 12 στις μακρές. Από όλες αυτές σήμερα σώζονται οι 20, ενώ στο σηκό (τον κύριο χώρο του ναού) υπάρχουν δύο σειρές παράλληλες προς τις μακριές πλευρές με 5 κολόνες κάτω η καθεμία και 5 μικρότερες επάνω, έτσι ώστε να σχηματίζουν μια στοά, ένα υπερώο σε σχήμα "Π" γύρω από τις τρεις πλευρές του ναού.

 
Ο διάκοσμος τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό ήταν εντυπωσιακός. Εκείνο όμως που έδινε ιδιαίτερη αίγλη στο ναό ήταν τα περίφημα γλυπτά των αετωμάτων του. Ήταν διακοσμημένα με παραστάσεις από μάχες στην Τροία, παρουσία της θεάς Αθηνάς, η μορφή της οποίας κυριαρχούσε στο μέσον και των δύο αετωμάτων.
Στο ανατολικό αέτωμα παριστανόταν η εκστρατεία του Ηρακλή κατά του βασιλιά Λαομέδοντα και στο δυτικό η εκστρατεία των Ελλήνων με αρχηγό τον Αγαμέμνονα κατά της Τροίας του Πριάμου. Τμήμα του ανατολικού αετώματος καταστράφηκε μετά τους περσικούς πολέμους, ίσως από κεραυνό. Όσα αγάλματα σώθηκαν στήθηκαν στον περίβολο του ιερού, ενώ τα κατεστραμμένα τάφηκαν κατά τη συνήθεια των αρχαίων. Δυστυχώς και αυτά όμως είχαν την ίδια τύχη με αυτά του Παρθενώνα.
Κατά την ανασκαφή που έγινε το 1811 από το βαρόνο Von Hallerstein και τον αρχιτέκτονα C.R.Cockerell, δημοπρατήθηκαν και αγοράστηκαν το 1813 από το Λουδοβίκο Α' βασιλιά της Βαυαρίας, πατέρα του Όθωνα, ο οποίος τα μετέφερε στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου, όπου εκτίθενται μέχρι σήμερα. Κάποια από το ανατολικό αέτωμα βρίσκονται επίσης στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.

 
Στο περιβάλλοντα χώρο του ιερού βρίσκεται μικρό μουσείο που "φυλάσσονται" ό,τι έχει απομείνει από το ναό. Από τα σημαντικότερα, το αναστηλωμένο μέρος από το αέτωμα του ναού, "μέρος του ακροκεράματος", το αντίγραφο της θεάς Αθηνάς και η αναθηματική πλάκα όπου αναφέρεται ότι ο ναός είναι αφιερωμένος στη θεά Αφαία.


 
  
 Εδώ θα πρέπει να αναφέρω την αρνητική εντύπωση που μου προξένησε η κακή κατάσταση του μουσείου αλλά και η έλλειψη φύλακα σε αυτό. Μάλιστα ο υπάλληλος που ήταν στην είσοδο του χώρου και στην έκδοση εισιτηρίων ήρθε να ανοίξει το μουσείο!!!

Η ΚΛΟΠΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΗΣ ΑΦΑΙΑΣ

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012

ΑΙΓΙΝΑ

Στην Αίγινα είχα πάει πριν πολλά πολλά χρόνια. Παιδί δημοτικού τότε δε θυμόμουν σχεδόν τίποτε από την επίσκεψή μου στο νησί. Έτσι κατάφερα να επισκεφτώ ξανά το νησί πριν λίγες μέρες για ένα τριήμερο και κατάφερα να δω αρκετές από τις ιδιαιτερότητες του νησιού.
Κατ' αρχήν η πόλη της Αίγινας είναι γνωστό ότι υπήρξε νησί με εξαιρετική σπουδαιότητα τόσο κατά την μυθολογία όσο και κατά τη σύγχρονη ιστορία.
Ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας από το 1827 έως το 1829 (στη συνέχεια επιλέχτηκε το Ναύπλιο και κατόπιν η Αθήνα).
Είναι πολύ γραφική με αρκετό τουρισμό, ντόπιο και ξένο.
Μπαίνοντας στο λιμάνι ο επισκέπτης αντικρίζει το μικρό γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του Θαλασσινού.


Η εκκλησία αυτή με τους δύο τρούλους θυμίζει τις Κυκλάδες και είναι, θα λέγαμε, το "σήμα κατατεθέν" της Αίγινας.
Σε όλη την πόλη δεσπόζουν πολλά νεοκλασικά κτίρια θυμίζοντας την αίγλη του νησιού. Και βέβαια ο καλύτερος τρόπος για να δεις αυτά είναι να περιπλανηθείς μέσα στα στενά δρομάκια με τα ωραία μαγαζιά και σπίτια. Μνημεία της Καποδιστριακής εποχής αλλά και πολλά καφέ, ταβερνάκια, μπαράκια συνυπάρχουν και προσφέρουν τόσο χαλάρωση όσο και διασκέδαση.
Σε όλη την παραλιακή οδό διακρίνει κανείς παλιά κτίρια στη σειρά όπου το ένα συναγωνίζεται το άλλο. Εκεί υπάρχουν και πολλά μαγαζιά για ξεκούραση, εκεί βρίσκει κανείς και τα μαγαζιά που πουλάνε το φημισμένο τοπικό προϊόν, το "φιστίκι Αίγινας".
Στη μέση περίπου του λιμανιού στεγάζεται σε ένα καλαίσθητο νεοκλασικό κτίριο το Δημαρχείο.


Ακριβώς απέναντι, μπροστά στη θάλασσα, ένα μοναδικό θέαμα. Η αυτοσχέδια φρουταγορά εγκατεστημένη πάνω σε καΐκια που τα καφάσια τους, το ένα δίπλα στο άλλο, απλώνονται μέχρι την προκυμαία και βρίσκει κανείς διάφορα λαχταριστά φρούτα.
Προχωρώντας προς το εσωτερικό της πόλης συναντά ο επισκέπτης σε ένα ανοιχτό χώρο τον πύργο του Μαρκέλλου.


Πρόκειται για ένα μεσαιωνικό κτίσμα που χρησιμοποιήθηκε από την πρώτη ελληνική κυβέρνηση μετά την Επανάσταση του 1821. 
Κοντά στον πύργο του Μαρκέλλου υπάρχει ένα ακόμα σημαντικό κτίσμα για τη νεώτερη ελληνική ιστορία.
Πρόκειται για το Κυβερνείο ή σπίτι του Καποδίστρια, του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας από το οποίο κυβέρνησε την Ελλάδα κατά τα δύο πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση.



Πλάι στο σπίτι του Καποδίστρια βρίσκεται η Δημόσια βιβλιοθήκη και λίγο πιο κάτω νοτιότερα η Μητρόπολη, μια παλιά εκκλησία με τρεις κόκκινους τρούλους και τρία μεγάλα τόξα που καλύπτουν την πρόσοψή της πάνω στα οποία στηρίζεται η στέγη του προαυλίου της.


Τέλος από τα κτίσματα της Καποδιστριακής εποχής αξίζει κάποιος να δει το Ορφανοτροφείο που είχε χτίσει ο Καποδίστριας  σαν στέγη αλλά και συγχρόνως σχολείο για τα ορφανά
Πρόκειται για ένα τεράστιο ορθογώνιο κτίριο που στη συνέχεια είχαν στεγαστεί δημόσιες υπηρεσίες, αργότερα μετατράπηκε σε φυλακές, που τελικά έκλεισαν και σήμερα παραμένει κενό και δυστυχώς ανεκμετάλλευτο



Αριστερά από το λιμάνι βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της Κολόνας (ονομάστηκε έτσι επειδή σώζεται μόνο μια κολόνα από το ναό του Απόλλωνα) καθώς και το μουσείο και αμέσως μετά βρίσκεται η συνοικία Πλακάκια με τις ωραίες βίλες ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει ο πύργος του Ζαΐμη και αμέσως μετά τον Φάρο βρίσκεται το λιτό σπίτι του Καζαντζάκη, που περνούσε συνήθως τα καλοκαίρια του. Εδώ έγραψε και τα βιβλία "Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" και "Ασκητική"

 


 Σε μικρή απόσταση από το σπίτι του Καζαντζάκη βρίσκεται και το Μουσείο Καπράλου με ένα μεγάλο γλυπτό του καλλιτέχνη να δεσπόζει απέναντι από το μουσείο, δίπλα στη θάλασσα. Λέγεται ότι παριστάνει την μητέρα του. Άλλωστε έχει τίτλο "Μάνα"



Τρίτη 3 Ιουλίου 2012

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ

Τα Κύθηρα, νησί γνωστό και με την παλαιότερη ενετική ονομασία Τσιρίγο (Cerigo) είναι, κατά τη μυθολογία, το νησί της θεάς Ουράνιας Αφροδίτης και του Έρωτα. Τα Κύθηρα, είναι από τα άγνωστα νησιά της Ελλάδας.

 
Η αλήθεια είναι ότι και η πρόσβασή του είναι αρκετά δύσκολη, ιδίως για περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας.
Πάμε λοιπόν να "βρούμε" τα Κύθηρα, αφού έτυχε πριν μερικά χρόνια να τα επισκεφτώ και η αλήθεια είναι ότι εντυπωσιάστηκα. Είναι ένα νησί με συνεχόμενες εκπλήξεις...
Βρίσκεται στη Νότιο Ελλάδα, στα νότια της Πελοποννήσου και νοτιότερα της Ελαφόνησου και του κάβο Μαλιά. Τα Κύθηρα συνδέονται ακτοπλοϊκά όλο το χρόνο με τον Πειραιά και το Καστέλι της Κρήτης. Συνδέονται επίσης με την Καλαμάτα, το Γύθειο και τη Νεάπολη Λακωνίας. Τα Κύθηρα διαθέτουν αεροδρόμιο και συνδέονται αεροπορικά με την Αθήνα όλο το χρόνο


Από το βόρειο τμήμα του νησιού, ξεχωρίζει η Αγία Πελαγία, χωριουδάκι που ολοένα αναπτύσσεται τουριστικά. Οι παραλίες δίπλα της αρκετές (Φυρή Άμμος, Καλαμίτσι, Κακή Λαγκάδα) και αξιόλογες, αλλά τουλάχιστο τότε που επισκέφτηκα εγώ το νησί, ο δρόμος ήταν χωματόδρομος, ευτυχώς όμως σε βατή κατάσταση.
 Περίπου στο κέντρο του νησιού βρίσκεται ο Ποταμός, από τους παλιότερους οικισμούς του νησιού. 
Αποτελεί ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο και κόμβο του νησιού στο βόρειο τμήμα του και διαθέτει πολλά καταστήματα, ενοικιαζόμενα δωμάτια, πανσιόν, τράπεζα, βενζινάδικο και το νοσοκομείο με το κέντρο υγείας του νησιού.
Στα ανατολικά του νησιού βρίσκεται το σύγχρονο λιμάνι, το Διακόφτι.


Αποτελεί έναν όμορφο ψαρότοπο με πολύ ωραία αμμουδιά και θάλασσα με ρηχά νερά. Άρχισε τελευταία να εξελίσσεται και υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία αλλά και ψαροταβέρνες με σχετικά καλές τιμές.
Νοτιότερα από το Διακόφτι βρίσκεται ο Αυλαίμονας, ένα από τα χαρακτηριστικά και γραφικά χωριά των Κυθήρων. Επίσης αξιόλογη παραλία με αρκετά ξενοδοχεία και ταβέρνες που προσφέρουν ψάρι και τον φανταστικό ντόπιο αστακό.


Λίγο πιο νότια και μετά από μια σύντομη διαδρομή σε χωματόδρομο φτάνουμε σε ένα ύψωμα πάνω από τη θέση Καλαδί, μια από τις ομορφότερες παραλίες των Κυθήρων, το σήμα κατατεθέν των παραλιών θα λέγαμε.


Βέβαια, για να φτάσει κάποιος στην παραλία πρέπει να κατέβει 130 σκαλοπάτια, σε απότομο βράχο, αλλά ο κόπος αξίζει και με το παραπάνω.
Ιδιαίτερος, προς επίσκεψη, ως προς το πράσινο που έχει, θεωρείται ο Μυλοπόταμος, χωριό στα Δυτικά του νησιού
Εκεί βρίσκεται και Ενετικό κάστρο με αρκετές και σημαντικές εκκλησίες σ' αυτό. 
Στην πλατεία του χωριού αξίζει για μια στάση λίγων ωρών αφού τα αιωνόβια πλατάνια και το φαγητό με το ποτό είναι από αυτά που δεν πρέπει να χάσει ο επισκέπτης.
Κάτω από την πλατεία περνά και ένα μικρό ρέμα, με πλούσια νερά και καταλήγει στον καταρράκτη της Φόνισσας, ένα από τα πιο εντυπωσιακά τοπία των Κυθήρων.


Στη Δυτική επίσης πλευρά του νησιού κοντά στο Μυλοπόταμο βρίσκεται η παραλία του Λιμιώνα, κατάλληλη για μπάνιο και αμέσως βόρεια αυτού βρίσκεται μια σπηλιά μέσα στη θάλασσα που οι ντόπιοι ονομάζουν Φωκοσπηλιά επειδή εκεί ζούσαν φώκιες.
Στον ίδιο δρόμο του Λιμιώνα και στο τέλος του, υπάρχει το σπήλαιο (ναι, και σπήλαιο στα Κύθηρα) της Αγίας Σοφίας, από τα πιο ενδιαφέροντα της Ελλάδας.


Στην είσοδο του σπηλαίου υπάρχουν βυζαντινές τοιχογραφίες 13ου αι. και εσωτερικά πολλές αίθουσες με εντυπωσιακούς σταλακτίτες και σταλαγμίτες, αλλά τουλάχιστο μέχρι πριν μερικά χρόνια που είχα επισκεφτεί το νησί δεν είχε αξιοποιηθεί όπως θα έπρεπε τουριστικά.
ΝΔ του Μυλοπόταμου και στο δρόμο προς Καρβουνάδες βρίσκεται η Μονή Μυρτιδίων (Μυρτιδιώτισσα), τόπος λατρείας των Κυθηρίων.


Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε μέσα σε θάμνους μυρτιάς και γι'  αυτό ονομάστηκε και έτσι. 
Η εικόνα βρέθηκε από βοσκό και είχε φθαρεί στο πρόσωπο έτσι ώστε να φαίνεται μαύρο. Πιστεύεται δε, ότι είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά.


Στα νότια του νησιού υπάρχει το νέο χωριό Κάλαμος που εξελίσσεται επίσης τουριστικά και από κει μπορεί κάποιος να επισκεφτεί την παραλία του Χαλκού με τα πανέμορφα γαλαζοπράσινα νερά.


Και θα κλείσουμε με τη Χώρα, την πρωτεύουσα των Κυθήρων, από τους πιο ενδιαφέροντες οικισμούς του νησιού. Παλιοί ναοί, συνήθως μικροί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, το κάστρο που δεσπόζει στο λιμάνι του Καψαλιού και έχει θέα μέχρι τα Αντικύθηρα είναι κάποια από τα πολλά που αξίζει ο επισκέπτης να δει.


Από τη χώρα και κατεβαίνοντας προς τα νότια για 1 χλμ. περίπου φτάνουμε στο Καψάλι.


Το Καψάλι, με τους δίδυμος κολπίσκους του και τη γραφικότητά του κάτω από το κάστρο και τη Χώρα, θεωρείται ένα από τα ωραιότερα σημεία των Κυθήρων και συγκεντρώνει αρκετούς τουρίστες. Διαθέτει πολλά ζαχαροπλαστεία, ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα εστιατόρια, μπαρ, γραφεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων και πάρα πολλά άλλα χρήσιμα στον τουρίστα.
Βέβαια υπάρχουν πολλά ακόμα μέρη (ιδίως στο κέντρο του νησιού) που αξίζει να επισκεφτεί κάποιος στο νησί, αλλά ελπίζω μια μικρή γεύση να μπόρεσα να σας δώσω.

Δείτε επίσης και μια ωραία παρουσίαση για τα Κύθηρα.



Σάββατο 16 Ιουνίου 2012

Η ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΣΤΗΝ ΤΑΪΛΑΝΔΗ

Η πρωτότυπη δημιουργία φέρει την ονομασία «Santorini Park» και βρίσκεται στο εσωτερικό ενός μεγάλου εμπορικού κέντρου στην πόλη Cha Am, κοντά στην Μπανγκόκ, προσφέροντας τη δυνατότητα στους επισκέπτες να κάνουν τα ψώνια τους μέσα σε ένα «καταγάλανο» τοπίο.

 
 Πιο συγκεκριμένα, το «πάρκο», που καταλαμβάνει έκταση 60 περίπου στρεμμάτων, «πλημμυρίζει» από τα χρώματα του κυκλαδίτικου νησιού, καθώς το λευκό και το γαλάζιο κυριαρχούν σε κάθε γωνιά του. Επιπλέον, στενά πλακόστρωτα δρομάκια, σιντριβάνια, αγάλματα αλλά και ένα καμπαναριό στην είσοδο ολοκληρώνουν την εντυπωσιακή κατασκευή.

 



 Έτσι οι επισκέπτες μπορούν να κάνουν τα ψώνια τους και παράλληλα να βιώσουν για λίγο την ομορφιά του διάσημου κυκλαδίτικου νησιού, που διαφημίζεται στην Ασία με τον καλύτερο τρόπο.


 Άλλωστε ο ιδιοκτήτης του πάρκου δηλώνει λάτρης της Σαντορίνης: «Πριν από τρία χρόνια ταξίδεψα στη Σαντορίνη και ενθουσιάστηκα από την ομορφιά και τη γραφικότητά του. Όταν γύρισα στη χώρα μου θέλησα να δημιουργήσω κάτι που θα μου τη θυμίζει συνέχεια…


 … Έτσι, με τη βοήθεια της κόρης μου, κατασκεύασα ένα ψυχαγωγικό πάρκο, για να δίνω στους ντόπιους και στους ξένους επισκέπτες την εμπειρία των αγορών μέσα σε ένα διαφορετικό περιβάλλον από τα συνηθισμένα αλλά και ένα νέο μόνιμο πρότυπο ταξιδιού»!

 

 ...ΚΑΙ Η ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ...



 Δείτε πάλι εδώ ΚΛΙΚ εδώ ΚΛΙΚ και εδώ ΚΛΙΚ