Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ(5)


"Πού 'σαι, Θανάση"

Το συγκεκριμένο τραγούδι γράφτηκε για τον Θανάση Ευστρατιάδη, πατέρα του γνωστού σκηνοθέτη Όμηρου Ευστρατιάδη.


Το 1968 ο πατέρας του Όμηρου Ευστρατιάδη έφυγε από τη ζωή, χτυπημένος από την επάρατη νόσο. Ο Ζαμπέτας δεν το γνώριζε αυτό και όταν μετά από 2 χρόνια συνάντησε τον Όμηρο τον ρώτησε για τον πατέρα του τι κάνει.

- Όμηρε τι κάνει το γεροντάκι σου; καιρό έχω να το δω.
- Δυστυχώς τον χάσαμε τον Θανάση, Γιώργο
- Τι λες ρε παιδί μου; πέθανε ο Θανάσης; ωραίος άνθρωπος, θα του γράψω τραγούδι

Λίγες μέρες μετά ο Ζαμπέτας είπε στον Βασιλειάδη να γράψει κάτι για το φίλο του
Ο Βασιλειάδης το έγραψε αλλά μετά από μερικές μέρες υπέστη καρδιακό επεισόδιο
Λίγο πριν πεθάνει έδωσε στη γυναίκα του Άννα το χειρόγραφο με τους στίχους για να το δώσει στο Ζαμπέτα

- Αυτό δώσ΄το στον Ζαμπέτα είπε και έκλεισε τα μάτια του για πάντα...



Στίχοι: Χαράλαμπος Βασιλειάδης, Τσάντας
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Ζαμπέτας

Θα πάρω σβάρνα μια βραδιά
όλες τις συνοικίες
δε θέλω πολυτέλειες
και πολυκατοικίες

Είχα έναν παλιόφιλο
τα ίχνη του έχω χάσει
σ' ένα στέκι απόμερο
το στέκι του Θανάση

Πού 'σαι Θανάση
Πού 'σαι Θανάση
Ήθελα να σ' αντάμωνα...

Πού 'σαι Θανάση
Πού 'σαι Θανάση
ήθελα να σ' αντάμωνα
Η γρουσουζιά να σπάσει

Εκεί θα βρω της νιότης μου
τα φίνα τα ωραία
Το Μάνθο το Θεμιστοκλή
και την παλιά παρέα

Δίπλα θα καθίσουμε
σαν πρώτα στο τραπέζι
και μαζί θ' ακούσουμε
γλυκιά πενιά να παίζει

ΠΕΡΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ...



Αν νομίζετε πως αυτό που απεικονίζεται στην παραπάνω φωτογραφία είναι παγωτό, κάνετε μεγάλο λάθος. Ανακαλύψτε την σοκαριστική αλήθεια στην συνέχεια του άρθρου…

Πρόκειται για μηχανικά διαχωρισμένο κοτόπουλο που χρησιμοποιείται από τα fast food για chicken nuggets και μπιφτέκια. Επίσης χρησιμοποιείται για επεξεργασμένα προϊόντα κοτόπουλου που βρίσκουμε στα σούπερ μάρκετ.

Αφού αφαιρεθούν τα βασικά κομμάτια κρέατος από το κοτόπουλο, όλα τα υπόλοιπα κομμάτια όπως κόκαλα, εντόσθια κτλ τοποθετούνται σε ένα ειδικό μηχάνημα το οποίο τα πιέζει και τα πολτοποιεί με αποτέλεσμα την ροζ μάζα που μοιάζει με παγωτό.

Στην συνέχεια και εξαιτίας των βακτηρίων που συγκεντρώνει, το μηχανικά διαχωρισμένο κοτόπουλο πλένεται με αμμωνία. Τέλος, του δίνεται τεχνητά η γεύση κοτόπουλου και βάφεται με συνθετικό χρώμα.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι κάπως έτσι. Λαχταριστό, ε;


Δείτε και το παρακάτω βίντεο που παρουσιάζει τη διαδικασία του μηχανικού διαχωρισμού τροφίμων...



ΛΕΜΟΝΙ, ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Το λεμόνι, είναι ένα θαυματουργό προϊόν στο να σκοτώνει τα καρκινογόνα κύτταρα.

Είναι 10.000 φορές ισχυρότερο από την χημειοθεραπεία

γιατί δεν το αποδεχόμαστε αυτό ?

...διότι υπάρχουν οργανισμοί που ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν μια συνθετική ουσία, που να τους επιτρέπει να αποκτήσουν κέρδη φανταστικά !

Γι αυτό και από τώρα μπορείτε προκαταβολικά να βοηθήσετε έναν φίλο σαςπου το χρειάζεται, επιτρέποντας του να πληροφορηθεί ότι του είναι χρήσιμο να πιει χυμό λεμονιού για την πρόληψη της ασθένειας του

Η γεύση του είναι ευχάριστη και εφόσον έχετε την δυνατότητα να το πράξετε, κάντε το φυτέψτε μια λεμονιά στον κήπο σας.


Όλα τα μέρη του είναι ωφέλιμα.

Την επόμενη φορά που επιθυμείτε να πιείτε χυμό ζητήστε φυσικό χυμό λεμονιού χωρίς συντηρητικά.



Πόσα άτομα πεθαίνουν ενώ το μυστικό αυτό παραμένει φυλαγμένο, με καχυποψία, ώστε να μην θέσει σε κίνδυνο τα κέρδη εκατομμυρίων των μεγάλων φαρμακευτικών επιχειρήσεων ?

Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, η λεμονιά είναι χαμηλή δεν καταλαμβάνει μεγάλο χώρο.

Το φρούτο του είναι ένα κιτρικό προϊόν με διαφορετικές όψεις, το εσωτερικό του μπορεί να φαγωθεί άμεσα ή να επεξεργασθεί για την παραγωγή ποτών, αναψυκτικών, γλυκισμάτων, κλπ.


Το σημαντικό σε αυτό το φυτό οφείλεται στα ισχυρά αντικαρκινογόνα αποτελέσματα του.
Και ακόμα και εάν του αποδίδονται περισσότερες χημικές ιδιότητες, το σημαντικότερο αυτού είναι η δράση του πάνω στις κύστες και τους όγκους
Το φυτό αποτελεί μια θεραπευτική αγωγή για τον καρκίνο, δοκιμασμένο σε καρκίνους όλων των μορφών

Υπάρχουν οργισμένοι που το συνιστούν για όλες τις μορφές καρκίνου. Επιπλέον το θεωρούν σαν έναν παράγοντα αντιμικροβιακού ευρέος φάσματος, κατά των μολύνσεων των βακτηριδίων και όγκων, ικανό στην καταπολέμηση των εσωτερικών παράσιτων και σκουληκιών, ρυθμιστή της υψηλής αρτηριακής πίεσης, είναι αντικαταθλιπτικό και καταπολεμά το άγχος και τις νευρικές διαταραχές.

Η πηγή αυτής της πληροφορίας είναι εντυπωσιακή: προέρχεται από έναν εκ των μεγαλυτέρων φαρμακευτικών εταιρειών στον κόσμο που διαβεβαιώνει αυτό μετά από 20 χρόνια εργαστηριακών μελετών, που πραγματοποιήθηκαν από το 1970 και έπειτα

Τα εξαχθέντα συμπεράσματα ήταν:

καταστρέφει τα καρκινογόνα κύτταρα 12 τύπων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένων, του εντέρου κόλον, του στήθους, του προστάτη, των πνευμόνων και του παγκρέατος..

Τα χημικά συστατικά του δένδρου κατέδειξαν ότι δρα 10.000 καλλίτερα στην επιβράδυνση ανάπτυξης των καρκινογόνων κυττάρων από το φαρμακευτικό προϊόν adriamycin, ένα χημειοθεραπευτικό φαρμακευτικό προϊόν, που χρησιμοποιείται συνήθως σε όλο τον κόσμο.

Το πλέον εντυπωσιακό της θεραπείας είναι ότι με τον εξαγόμενο χυμό λεμονιού καταστρέφονται μόνον τα καρκινογόνα κύτταρα και δεν επιδρά στα υγιή τοιαύτα

ινστιτούτο των επιστημών υγείας, llc 819n, charles street, Βαλτιμόρη, md 1201

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ(4)

"Το βαπόρι απ΄την Περσία"



Στις 7 Ιανουαρίου του 1977 το μότορσιπ «Γκλόρια», φορτωμένο με έντεκα τόνους κατεργασμένου χασίς, συνολικής αξίας 4 δισ. δραχμών, ερχόμενο από την Βηρυτό και με προορισμό της Αμβέρσα ή το Άμστερνταμ, σκάλωσε στην Κορινθία, όπως έγραψε λίγες μέρες αργότερα ο Βασίλης Τσιτσάνης.
Είναι μια από τις μεγαλύτερες ποσότητες χασίς που είχε κατασχεθεί μέχρι τότε στα παγκόσμια χρονικά. Τα ρεπορτάζ των εφημερίδων ανέφεραν ότι το «Γκλόρια» ήταν πλευρισμένο στα Ίσθμια και περίμενε εντολές για την πορεία του, όταν βρέθηκαν πάνω του έντεκα τόνοι χασίς σκεπασμένοι με λινάτσες. Συνελήφθησαν ο πλοίαρχος και οι ναυτικοί του πλοίου, μεταξύ αυτών και δυο Τούρκοι υπήκοοι, οι οποίοι είχαν κρυφτεί στις καμπίνες. Οι άντρες του λιμενικού τους έρι
ξαν καπνογόνα, αναγκάζοντας τους να ανέβουν στο κατάστρωμα. Βρέθηκαν ακόμη δυο πιστόλια τύπου Μπράουνινγκ και πεντακόσιες σφαίρες. Παραλήπτες του φορτίου, σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν Λιβανέζοι υπήκοοι στην Αμβέρσα ή το Άμστερνταμ.
Ήταν προμελετημένη καρφωτή και μιλημένη.
Ασφαλώς ήταν προμελετημένη και καρφωτή δουλειά, αφού ο πλοίαρχος του «Γκλόρια» Νίκος Ξανθόπουλος, ο «Κάπτεν Νικ», όπως τον αποκαλούσαν, ήταν άνθρωπος της αμερικανικής Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών DEA (Drug Enforcement Administration).
Ο «Κάπτεν Νικ» με τα εκάστοτε καράβια που είχε στην κατοχή του, είχε γυρίσει όλες τις θάλασσες του κόσμου και είχε γνωρίσει τους πάντες γύρω από τα κυκλώματα του εμπορίου ναρκωτικών, από τις χώρες παραγωγής μέχρι και τον τελευταίο παραλήπτη χοντρέμπορο.

Λαθρέμπορος τσιγάρων στην αρχή της καριέρας του και ο ίδιος, διαφοροποιήθηκε στην πορεία, εξαιτίας του θανάτου ενός αδελφικού του φίλου από υπερβολική δόση μορφίνης. Από τότε ορκίστηκε στην καταπολέμηση των ναρκωτικών. Αποδέχτηκε την πρόταση της DEA το 1964 και από τότε εισχωρούσε στα κανάλια των ναρκωτικών και έδινε πληροφορίες σχετικά με την διακίνηση. Μερικές φορές, όπως στην περίπτωση του «Γκλόρια», παραλάμβανε ο ίδιος το εμπόρευμα με το καράβι του, ως μεταφορέας και το παρέδιδε στις λιμενικές αρχές.

Το όλο σκηνικό βεβαίως που στηνόταν, σε συνεργασία με τα ανώτερα κλιμάκια του υπουργείου της εκάστοτε χώρας, έπρεπε να είναι αληθοφανές, ώστε να μην εκτεθεί ο ίδιος και αποκαλυφθεί η ιδιότητα τους στους ανθρώπους των ναρκωτικών, γεγονός που θα έθετε σε κίνδυνο τη ζωή του. Έτσι, οι υποτιθέμενες με τυμπανοκρουσίες και οι εφημερίδες βούιζαν για μέρες.
Στην περίπτωση του «Γκλόρια» συνέβη το εξής: Ο «Κάπεν Νικ» βρισκόταν με το καράβι στη Λάρνακα, όταν τον πλησίασε ένας ναυτικός πράκτορας και του πρότεινε μια «μεγάλη» δουλειά – ένα φορτίο από τη Βηρυτό με προορισμό το Ρότερνταμ. Ο «Κάπτεν Νικ» δέχτηκε και τράβηξε με το πλοίο του για Βηρυτό, στο λιμάνι Τζουνίχ. Εκεί συνάντησε δυο Λιβανέζους εμπόρους και συμφώνησαν για τη μεταφορά του εμπορεύματος, που ήταν 300 σακιά χασίς, 40 κιλά το καθένα (80 πλάκες του μισού κιλού το κάθε τσουβάλι). Το ποσό για την μεταφορά καθορίστηκε στα 300.000 δολάρια, τα μισά με τη φόρτωση και τα άλλα μισά με την παράδοση στο Ρότενταμ. Η παραλαβή του εμπορεύματος έγινε έξω από το παραθαλάσσιο χωριό Ιμεΐλ, όπου με βάρκες μεταφέρθηκαν τα τσουβάλια με το χασίς. Με την τελευταία βάρκα μπήκαν στο «Γκλόρια» και οι δυο Τούρκοι συνοδοί του εμπορεύματος.
Στο μεταξύ, πριν από την παραλαβή, στις 23 Δεκεμβρίου 1976, ο «Κάπτεν Νικ» είχε καλέσει από το ραδιοτηλέφωνο του «Γκλόρια» το Υ.Ε.Ν. στην Ελλάδα και είχε ειδοποιήσει συνθηματικά ότι θα τους φέρει πολλούς τόνους «σοκολάτα» δώρο για τα Χριστούγεννα. Η διαταγή είχε προχωρήσει, ενώ συμφωνήθηκε ο τρόπος και ο τόπος προσέγγισης. Για να μην εκτεθεί στους λαθρέμπορους, ενημέρωσε ακόμη το Υ.Ε.Ν. ότι θα πλεύσει 10 μίλια νότια της Πύλου και ζήτησε το ελληνικό καταδιωκτικό του λιμενικού να τους προσεγγίσει στο συγκεκριμένο σημείο, τάχα για έναν τυπικό έλεγχο.
Μετά τη φόρτωση του εμπορεύματος, ο «Κάπτεν Νικ» έβαλε πλώρη για την Πύλο, έχοντας πλήρωμα 2 ναύτες, μαζί τους βεβαίως και οι δυο Τούρκοι συνοδοί. Κατευθυνόμενος προς την Πύλο συνάντησε 11 – 12 μποφόρ που τον ανάγκασαν να αλλάξει ρότα. Έτσι τράβηξε προς τη Σίφνο όπου αγκυροβόλησε προσωρινά. Ειδοποίησε εκ νέου το Υ.Ε.Ν. και πήρε εντολές για νέο τόπο συνάντησης, τα Ίσθμια της Κορίνθου.
Το «Γκλόρια» έφτασε στις 6 Ιανουαρίου του 1977 στα Ίσθμια, όπου το περίμενε όλο σχεδόν το λιμενικό σώμα. Οι δυο Τούρκοι ( τα δυο μεμέτια τα καημένα) οδηγήθηκαν στις φυλακές του Ναυπλίου, ενώ ο «Κάπτεν Νικ» και το πλήρωμα του, μετά τις αρχικές υποτιθέμενες συλλήψεις, δέχτηκαν τα συγχαρητήρια του αρχηγού Υ.Ε.Ν. Παπαδόγγονα. Το Υπουργείο Οικονομικών όρισε ως αμοιβή για τη μεγάλη επιτυχία 7.800.000 δρχ. Ο «Κάπτεν Νικ» από αυτά πήρε 1.500.000 δρχ., τα υπόλοιπα τα μοιράστηκαν … διάφοροι αξιωματικοί.

Ο Τσιτσάνης την υπόθεση την έκανε τραγούδι, το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία αλλά στην συνέχεια δέχτηκε απαγορεύσεις για την μετάδοση του από τα Δημόσια Μέσα Ενημέρωσης.



Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Τσιτσάνης

Το βαπόρι απ' την Περσία
πιάστηκε στην Κορινθία
Τόννοι έντεκα γεμάτο
με χασίσι μυρωδάτο

Τώρα κλαίν' όλα τ' αλάνια
που θα μείνουνε χαρμάνια
Βρε κουρνάζε μου τελώνη
τη ζημιά ποιός τη πληρώνει

Και σ' αυτή την ιστορία
μπήκαν τα λιμεναρχεία

Τώρα κλαίν' όλα τ' αλάνια
που θα μείνουνε χαρμάνια

Ήταν προμελετημένοι
καρφωτοί και λαδωμένοι
Δυο μεμέτια, τα καημένα,
μεσ' στο κόλπο ήταν μπλεγμένα

Τώρα κλαίν' όλα τ' αλάνια
που θα μείνουνε χαρμάνια


Και μια λίγο αλλιώτικη ερμηνεία από δύο γνωστούς καλλιτέχνες: Άννα Βίσσυ και Νότης Σφακιανάκης, αμφότεροι σε νεαρή ηλικία...

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

ΧΙΟΥΗ, ΛΙΟΥΗ, ΝΤΙΟΥΗ

Οι Χιούη, Λιούη και Ντιούη είναι μια τριάδα φανταστικών παπιών της οικογένειας Ντακ της Ντίσνεϋ. Είναι πανομοιότυπα τρίδυμα που ξεχωρίζουν μόνο από το χρώμα των καπέλων τους (κόκκινο για το Χιούη, πράσινο για το Λιούη και μπλε για το Ντιούη). Είναι τα ανιψάκια του Ντόναλντ Ντακ.



Στις 17 Οκτωβρίου 1937, ο Χιούη, ο Ντιούη και ο Λιούη κάνουν την εμφάνισή τους σε τεύχος της αμερικανικής εβδομαδιαίας σειράς "Silly Sympony" του Τεντ Όζμπορν(κείμενα) και του Αλ Ταλιαφέρο(σχέδια)


Το λογότυπο της σειράς

Στην οθόνη θα κάνουν ντεμπούτο τον επόμενο χρόνο(1938) με την ταινία
"Donald'sNephews"



Τον Αύγουστο του 1966, κάνει το ντεμπούτο του στις Η.Π.Α. η σειρά άλμπουμ "Huey, Dewey, and Louie junior woodchucks" με τα τρία παπάκια σε ρόλο Μικρών Εξερευνητών.


Το 1ο και το τελευταίο τεύχος της σειράς

Η σειρά θα ολοκληρωθεί τον Ιούλιο του 1984 με το τ. 81



Το 1983 τα τρία ανιψάκια εμφανίζονται στην ιστορία "Mickey's Christmas Carol" Εμπνευσμένη η ταινία από τις "Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες" του Καρόλου Ντίκενς, η ταινία κινουμένων σχεδίων μεσαίου μήκους διανέμεται στις αμερικανικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 16 Δεκεμβρίου



Η εξέλιξη των 3 ανιψιών
Από τα κλασικά μπλουζάκια με τον ψηλό λαιμό έως τις παραλλαγές τους, τα 3 ανιψάκια είναι πάντα όμοια, αλλά όχι πανομοιότυπα!





Κόμικ




Donald s Happy Birthday -1949-

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

€ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΑΜΕ

Μήπως είναι η πραγματική εικόνα της Ελλάδας μας;;



Ένα τραγούδι των Βασίλη Σταθόπουλου-Γιώργου Πεντζίκη, σε στίχους Μιχάλη Κλαπάκη με την αυθεντική ρεμπέτισσα Αλέκα Κηπουρού.