Μετά το κύμα το άρωμα...

Η μαγεία της στιγμής που όλοι ψάχνουν, η διέξοδος από το αδιέξοδο, η ιδιαιτερότητα στην καθημερινότητα, η νηνεμία μετά την καταιγίδα, το ουράνιο τόξο μετά τη βροχή, η μπουνάτσα μετά την τρικυμία, το χαλάρωμα μετά το stress, το κάτι άλλο στη ζωή μας, αυτό που ο καθένας το αντιλαμβάνεται όπως θέλει...

Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ(6)

"ΔΥΟ ΠΟΡΤΕΣ ΕΧΕΙ Η ΖΩΗ"

Αυτό το διαμάντι 'καρδιακής' φιλοσοφίας για τη ζωή και το θάνατο, το έγραψε η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου όταν πέθανε η κόρη της.

Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Καζαντζίδης
Άλλες ερμηνείες: Σωτηρία Μπέλλου, Χάρις Αλεξίου, Βίκυ Μοσχολιού...

Το τελευταίο βράδυ μου
απόψε το περνάω
κι όσοι με πίκραναν πολύ
τώρα που φεύγω απ' τη ζωή
όλους τους συγχωρνάω

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Εκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος
τα βάσανα και οι καημοί
εδώ θα μείνουν στη ζωή
κι εγώ θα φύγω μόνος

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Δυο πόρτες έχει η ζωή
άνοιξα μια και μπήκα
σεργιάνισα ένα πρωινό
κι ώσπου να 'ρθει το δειλινό
από την άλλη βγήκα

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
σαν λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

YOSEMITE NATIONAL PARK(CALIFORNIA)

Αυτό το πάρκο έγινε εθνικό πάρκο το 1890 ΚΛΙΚ

Είναι παγκοσμίως γνωστό για το δύσκολο έδαφος, τον καταρράκτη και τα αιωνόβια πεύκα.

Καλύπτει 1.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο καταρράκτης "φωτιά" του El Capitan είναι ένας από τους πιο θεαματικούς σε όλο το τοπίο.

Η καταπληκτική θέα του καταρράκτη δημιουργείται από την αντανάκλαση του φωτός του ήλιου που χτυπά το νερό όταν εμπίπτει με μια συγκεκριμένη γωνία. Το σπάνιο αυτό θέαμα μπορεί να γίνει ορατό μόνο σε ένα διάστημα 2 εβδομάδων προς το τέλος του Φεβρουαρίου. Για να φωτογραφίσουν αυτό το σπάνιο γεγονός, οι φωτογράφοι θα πρέπει να περιμένουν και να υπομένουν χρόνια. Ο λόγος είναι επειδή η εμφάνισή του, εξαρτάται από μερικά φυσικά φαινόμενα που συμβαίνουν ταυτόχρονα και την τύχη.

1ος, είναι ο σχηματισμός καταρράκτη - Το νερό είναι που σχηματίζεται από την τήξη του χιονιού και του πάγου στην κορυφή του βουνού. Λιώνει μεταξύ του μήνα Δεκεμβρίου και του Ιανουαρίου και μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου δεν θα μπορούσε να υπάρχει πολύ χιόνι για να λιώσει.

2ος, είναι η ειδική γωνία των ηλιακών ακτίνων που θα χτυπήσουν στα νερά - η θέση του ήλιου πρέπει να είναι ακριβώς σε ένα συγκεκριμένο σημείο στον ουρανό. Αυτό συμβαίνει μόνο κατά το μήνα Φεβρουάριο και για λίγη ώρα το σούρουπο. Αν είναι μια μέρα γεμάτη από σύννεφα ή κάτι μπλοκάρει τον ήλιο, μπορείτε να πάρετε μόνο τις εικόνες των δικών σας θλιμμένων προσώπων στον καταρράκτη. Συμπίπτει με το γεγονός ότι οι καιρικές συνθήκες στο Εθνικό Πάρκο εκείνη την εποχή του έτους είναι συνήθως ασταθείς και απρόβλεπτες. Είναι επομένως δύσκολο να πάρεις αυτές τις φωτογραφίες.

Κάποιος το έκανε! και θα το δείτε!

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010

ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ '40

ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ

Η σημερινή μέρα όμως εκτός από εθνική επέτειο της έναρξης του ελληνοϊταλικού πολέμου είναι και η διεθνής ημέρα κινουμένου σχεδίου.
Η Διεθνής Ημέρα Κινουμένου Σχεδίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, για να φέρει στο προσκήνιο το έργο των ανθρώπων της ένατης τέχνης.
Η 28η Οκτωβρίου 1892 θεωρείται σημαδιακή ημερομηνία για το είδος, επειδή στο Παρίσι προβλήθηκε η δεκαπεντάλεπτη ταινία του Εμίλ Ρενό «Ο φτωχός κλόουν», που θεωρείται η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων.
Καθιερώθηκε το 2002 με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Δημιουργών Κινουμένου Σχεδίου (ASIFA), μιας οργάνωσης εταίρου της UNESCO

Από πρώτες δουλειές κινουμένων σχεδίων...

Το 1ο επεισόδιο του Ποπάι

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Σαν σήμερα, το 1886 γίνονται τα αποκαλυπτήρια του Αγάλματος της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη από τον πρόεδρο Κλίβελαντ. Είναι δώρο της Γαλλίας για την100η επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας. Το άγαλμα της Eλευθερίας είναι ένα ψηλό άγαλμα, το οποίο εικονίζει την Ελευθερία ως γυναικεία μορφή και βρίσκεται σε ένα νησάκι στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης.

Το άγαλμα ζυγίζει 225 τόνους και καλύπτεται από ένα περίβλημα χαλκού. Το ύψος του, χωρίς τη βάση, είναι 46,5 μέτρα, ενώ με τη βάση διπλασιάζεται. Στο εσωτερικό του, 168 σκαλιά επιτρέπουν την άνοδο στο κεφάλι και άλλα 54 στο χέρι, που κρατάει τον πυρσό. Παρουσιάζει μια γυναίκα να κρατάει έναν πυρσό στο υψωμένο δεξί της χέρι και μια ενεπίγραφη πλάκα στο αριστερό όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776.
Ενδιαφέρον όμως έχει η ιστορία για το πώς ο Γάλλος ιστορικός Εντουάρ ντε Λαμπουλέ εμπνεύστηκε την όψη του αγάλματος. Και αυτό βεβαίως δε θα μπορούσε να μην έχει άρωμα ...Ελλάδας.
Κατ' αρχήν η βάση του αγάλματος βασίζεται στον Κολοσσό της Ρόδου ενώ η μορφή του αγάλματος στον Φωτοφόρο Απόλλωνα...

Αυτός που σχεδίασε το άγαλμα της ελευθερίας κάπου αλλού είχε δει την μορφή αυτή. Και η μορφή αυτή είναι η μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνος - Ηλίου.
Ο φωτοφόρος Απόλλων απεικονίζεται με αυτήν ακριβώς την μορφή. Και ευτυχώς για μας η αθάνατη ελληνική γη της Κορινθίας μας διέσωσε αυτή την εικόνα για να μπορούμε σήμερα να γνωρίζουμε την αλήθεια. Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο της Κορίνθου, περνά όμως απαρατήρητη για τον επισκέπτη που δεν είναι υποψιασμένος. Βρίσκεται σε μία τρίπτυχη πλάκα μαζί με άλλες δύο παραστάσεις. Η μία, στο αριστερό τμήμα, απεικονίζει έναν Άγγελο, μορφή όμοια και ίδια με αυτήν της Χριστιανικής πίστεως, και είναι κατά τους αρχαιολόγους η μορφή της θεάς Εκάτης. Στο δεξιό τμήμα απεικονίζεται ρόδακας. Και στην μέση ω του θαύματος!!! Η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, ίδια με αυτήν του αγάλματος της Ελευθερίας!

Η πνευματική ιδιοκτησία είναι πασιφανές σε ποιόν ανήκει.Λέγεται από ανθρώπους της Κορίνθου που γνωρίζουν ότι ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και έντιμος άνθρωπος, έχει δηλώσει ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνος, διότι είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου...

Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΥΧΗ...

Ένας συνταξιούχος της Ν. Υόρκης θέλησε να χρησιμοποιήσει τα χρήματα του με σύνεση, έτσι απεφάσισε να αγοράσει μία αποθήκη και λίγα στρέμματα γης στην Πορτογαλία.
Η παλιά αποθήκη ήταν σε εκκρεμότητα για 15 χρόνια. Ο ιδιοκτήτης και η σύζυγος είχαν πεθάνει και δεν υπήρχαν κληρονόμοι
Το αγροτόσπιτο πωλούνταν για την πληρωμή των φόρων, μετά από τόσα χρόνια.
Οι πόρτες του ήταν από σίδερο και ήταν ασφαλισμένες για να μην επιτρέπουν την είσοδο. Κανείς δεν ενδιαφερόταν να έλθει να δει τι είχε μέσα της και αυτό σήμαινε έναν επιπρόσθετο φόρο, συμπληρωματικό της ιδιοκτησίας, και κανείς δεν του έκανε προσφορά.
Ο τύπος το αγόρασε λίγο παραπάνω από τη μισό της πραγματικής του αξίας, μετακόμισε και ξεκίνησε τις ενέργειες να την ανοίξει, ενώ τον σκότωνε η περιέργεια.
Έτσι, αγόρασαν μία γεννήτρια, ένα ζευγάρι κόπτες και άρχισαν να ανοίγουν τα λουκέτα ασφαλείας της.

Τι είχε η αποθήκη? Δείτε και ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ!!!!